Συνεντεύξεις

Φραντζεσκάκης εφ’ όλης της ύλης στο athlitiko

Λίγες ημέρες μετά την κατάκτηση του ασημένιου μεταλλίου στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στίβου Κ20 στο Μπόρας, ο Χρήστος Φραντζεσκάκης ανοίγει την καρδιά του και μιλά στο athlitiko για την πορεία του μέχρι τώρα αλλά και τα μελλοντικά του σχέδια.

 

Ο Χρήστος Φραντζεσκάκης συνεχίζει τις προπονήσεις του στο "προπονητήριο" της Αγυιάς εν όψει του Βαλκανικού πρωταθλήματος (2-3/9), ενώ η Ντόχα και το παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών γυναικών θα είναι ο τελευταίος στόχος της χρονιάς.

Στο athlitiko, ο πρωταθλητής του Ελ. Βενιζέλου, παραθέτει ουσιαστικά μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη, μιλώντας μεταξύ άλλων για τις τεράστιες δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει στην προπόνησή του, το πώς αποφάσισε ν’ ασχοληθεί με τον αθλητισμό και σε τι ακόμη προσβλέπει στο μέλλον...

Για το πώς έφτασε στην επιτυχία του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος: «Είναι η πρώτη χρονιά που κάναμε κανονική προετοιμασία, Απρίλη μπήκαμε στην Αγυιά, είχα ένα τραυματισμό για 4 μήνες αλλά δεν το έχει αναφέρει κανείς γιατί όλα πήγαν καλά. Είχα ένα θέμα στον προσαγωγό αλλά είχα κάνει δυο καλούς κύκλους προετοιμασίας και δεν φάνηκε. Μου είπαν 5 διαφορετικά πράγματα 5 διαφορετικοί γιατροί, έκανα του κεφαλιού μου και βγήκε».

Frantzeskakis4

O Φραντζεσκάκης... επί τω έργω στο "προπονητήριο" της Αγυιάς.

Για τις συνθήκες που βιώνει με το γήπεδο: «Το γήπεδο της Αγυιάς και το ότι είχαμε κλωβό με ανέβασε ψυχολογικά. Πέρσι πήγα στο Τάμπερε και αναρωτιόμουν πώς θα βγάλω τη σφύρα απ’ το κλουβί. Το γήπεδο δεν ήρθε εύκολα, κάναμε μεροκάματα για να ρίχνουμε εκεί. Βρήκαμε ένα δωμάτιο με ποντίκια και λάσπες, το φτιάξαμε, ξεχορταριάσαμε το γήπεδο, μπαζώσαμε τρύπες. Το κάναμε ανθρώπινο. Δεν έχουμε ρεύμα ή φως, ένα δωμάτιο που χωράει δυο μπάρες για βάρη. Είμαστε όμως υπερευχαριστημένοι και ευγνώμονες για ό,τι έχουμε. Η σφύρα μάγκωνε στις λάσπες το χειμώνα και έχουμε χάσει και δυο σφύρες μάλιστα μέσα στη λάσπη. Είναι σα να κάνεις deadlift. Δεν με νοιάζει όμως γιατί έχω γήπεδο να κάνω προπόνηση. Η βοήθεια του Μανώλη (σ.σ Θωμαδάκη) του Ελ. Βενιζέλου αλλά και του ΣΕΓΑΣ ήταν μεγάλη, αν και ελπίζω φέτος να έχουμε περισσότερη βοήθεια γιατί δεν γίνεται να επιστρέψουμε στον Κλαδισό. Μην ξεχνάμε ότι το γήπεδο δεν είναι δικό μας και μου δημιουργεί μια πίεση αυτό, ο άνθρωπος το θέλει κάποια στιγμή. Ελπίζω αν βρούμε ένα γήπεδο να μεταφέρουμε τον κλωβό να έχουμε καλύτερες συνθήκες. Στο στάδιο των Χανίων για παράδειγμα έχω ρίξει μόνο δύο φορές σε αγώνα. Αν είχαμε έναν κλωβό Ολυμπιακών προδιαγραφών, γρασίδι και ένα παγκάκι θα με ευνοούσε. Στον Κλαδισό καθόμασταν πάνω στα μπάζα. Τώρα βέβαια νιώθω σαν άρχοντας που δεν περπατάω στην αμμούτσα και τα πόδια μου δεν καίνε».

Papamarkakis Frantzeskakis3

Με τον προπονητή του, Κωστή Παπαμαρκάκη.

Για το πώς αποφάσισε να ασχοληθεί με τη σφύρα: «Ξεκίνησα με τον αδερφό του Μιχάλη Αναστασάκη, Γιάννη, ο οποίος μας κάλεσε στον Κλαδισό να δούμε τι κάνει και τι είναι η σφύρα. Ξεκίνησα με φίλους και την πρώτη μου χρονιά έριξα 33 μέτρα. Δευτέρα Γυμνασίου έριξα 51 μέτρα, η Αφροδίτη Τζατζιμάκη κάνει παραπάνω απ’ όσο έκανα εγώ τότε. Σαν παίδας έριξα 67 μέτρα την πρώτη μου χρονιά. Θυμάμαι να ρωτάω τον κόουτς πόσο είναι το πανελλήνιο ρεκόρ και μου έλεγε 77 μέτρα, λέω δεν θα ρίξω ποτέ τόσο... Κι όμως την επόμενη χρονιά δουλέψαμε, είδα ότι το είχα μέσα μου αλλά δεν είχα βγάλει τη σπιρτάδα μέχρι τότε. Ηρθαν τα 80 μέτρα εκείνη τη χρονιά. Την επόμενη σεζόν δυνάμωσα και στο εξάρι πήγα στα 81 αλλά ακυρώθηκα στο παγκόσμιο. Φέτος τραυματίας ξεκινάω τη χρονιά και λέω πάμε για το όριο, ρίχνω 71 λέω πάμε παρακάτω, ρίχνω 75 και εκεί νιώθω ότι μπορούμε να πάμε στα 80… Θέλει εμπιστοσύνη στον εαυτό σου και όλα θα πάνε καλά».

Frantzeskakis2

Για το αν σκέφτηκε να σταματήσει τον αθλητισμό: «Ακόμα και τη χρονιά που έκανα τα 80 έλεγα μέχρι τημ πρώτη χρονιά σαν άντρας ότι θα σταματήσω. Πλέον ελπίζω ότι θα κάνω μια μεγάλη καριέρα κι ας μην έχει λεφτά στη σφύρα... Δεν με νοιάζει να ρίξω πολλά μέτρα, θέλω να κάνω μια ωραία τεχνική που να τη βλέπουν οι προπονητές και οι αθλητές και να λένε ωραία σφύρα. Εχω πολύ καλά θεμέλια και ο κόουτς τα έχει κάνει όλα τόσο ωραία δίνοντας γερές βάσεις. Εχω τα βασικά, πιστεύω».

Για την οικογένειά του και τη βοήθεια που έχει: «Ο πατέρας μου δεν ήθελε να ασχοληθώ και πολύ. Αντε κάνε ό,τι κάνεις και μετά να σπουδάσεις μου έλεγε. Μέχρι και φέτος δούλεψα κανονικά στο χωράφι, μου βγήκε και ένας τραυματισμό στα δικέφαλα μαζεύοντας κάστανα. Είχα δικά μου λεφτά όμως και μου άρεσε αυτό, αν με συντηρούσε ακόμα ο πατέρας μου δεν θα μπορούσα. Φέτος ελπίζω ότι θα υπάρχει περισσότερη βοήθεια, ήδη με βοήθησε ο σύλλογος μου και ο κ. Γιατρουδάκης και τον ευχαριστώ. Νιώθω ότι μου το επέτρεψε και ο πατέρας μου το να μπορώ να κάνω απρόσκοπτα προπόνηση ενώ ο αδερφός μου δουλεύει στα χωράφια. Πραγματικά αν δεν είχα τον φυσικοθεραπευτή μου δεν ξέρω τι θα είχε γίνει κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Ο προπονητής μου που δεν απογοητεύτηκε μετά το παγκόσμιο και έκανε τόση υπομονή, πολλοί φίλοι που με υποστήριξαν μετά το παγκόσμιο πρωτάθλημα που ακυρώθηκα. Ηταν πολύ βαρύ ψυχολογικά και δεν ήμουν καλός σε αυτό το κομμάτι. Πιστεύω ότι το έφτιαξα φέτος αρκετά».

Για τους επόμενους του στόχους: «Η χρονιά έχει πάει τέλεια. Θα δείξει αν θα πάμε στη Ντόχα, ο στόχος είναι να βρεθώ στους 32 κορυφαίους παίρνοντας την πρόκριση για το Παγκόσμιο πρωτάθλημα. Ευρωπαϊκό ανδρών και μεσογειακούς νέων έχουμε του χρόνου. Είμαι πολύ θετικός… Να μην έχουμε τραυματισμούς και όλα θα πάνε καλά. Πιστεύω του χρόνου θα έχω επίδοση στο top-32 για να πάω Ολυμπιάδα αλλά δεν ξέρω αν θα είμαι σταθερός, αλλά γιατί να μην είμαι; Τόσα χρόνια είμαι, ήδη στο ranking πάω καλά. Πρόπερσι ήμουν ασταθής. Πέρσι ήταν η καλύτερη μου χρονιά, έκανα τη σφύρα ό,τι ήθελα αλλά δεν ήμουν καλά ψυχολογικά. Αν δεν αποκτήσεις εμπειρίες έχεις δυσκολίες. Ξεπέρασα το άγχος μου, δεν με απασχολεί κάτι. Είδαμε ότι έπρεπε να έχω κλωβό για να το ξεπεράσω γιατί έριχνα στον Κλαδισό χωρίς κλωβό στο λόφο και έβλεπα μετά το κλουβί δέκα μέτρα και δεν ήξερα πώς θα το περάσω. Μέχρι τώρα είχα τη σκέψη ότι έπρεπε ν’ αποδείξω ποιος είμαι. Είναι λάθος. Τώρα αν πάω Ντόχα -μακάρι να πάω- θα πάω για να πάρω την εμπειρία, να αγωνιστώ με τους μεγάλους. Οταν μεγαλώσω θα αγχωθώ. Ας πάω Ολυμπιακούς κι ας βγω 32ος, χρειάζομαι εμπειρίες».

Papamarkakis Frantzeskakis tzatzimaki meglebei

Σε προπόνηση μαζί με την Αφροδίτη Τζατζιμάκη (κορυφαία παγκορασίδα φέτος στον κόσμο) και Ιβαν Μεγκλεμπέη (3ος πανελλήνιονίκης ανδρών, αθλητής του Ολυμπιακού πλέον και πρώην του Κύδωνα).

Για τον Μιχάλη Αναστασάκη και τη νέα γενιά των ριπτών που έρχεται: «Θα ήταν παράλογο να ήμασταν αντίπαλοι με τον Αναστασάκη, δεν γίνεται να βλέπεις ανταγωνιστικά τους άλλους. Βλέπω τους μικρότερους που πάνε να μου πάρουν το πανελλήνιο ρεκόρ και λέω μακάρι… Πρέπει να είναι ψηλά το επίπεδο της σφύρας. Το εκτιμώ ότι με ανεβάζει, χαίρεται για μένα και με υποστηρίζει. Μου δίνει συμβουλές και βέβαια είναι μπροστά μου και τον κυνηγάω. Ελπίζω σε 2-3 χρόνια να είμαστε στα ίδια μέτρα και εκεί θα είναι ωραία να κοντραριστούμε. Να με περνάει μια ζωή, δεν με νοιάζει! Αυτό που θέλω να καταφέρω είναι να βάλουμε τη σφύρα στα γήπεδα. Για παράδειγμα πήγαμε τώρα στη Πάτρα και μας πέταξαν στο βοηθητικό. Αυτό θέλω να τελειώσει. Είναι ωραίο άθλημα, γιατί είμαστε εκτός συνέχεια; Θέλω να φτάσω στο σημείο που δεν θα χρειάζεται να εξηγήσω τι είναι η σφύρα».

Για το πώς φαντάζεται τον εαυτό του στα 30 του: «Με 2 αν όχι 3 συμμετοχές σε Ολυμπιακούς, η μια πρέπει να είναι πεντάδα αν όχι μετάλλιο. Στα 30 μου δεν ξέρω αν θα ρίχνω σφύρα. Δεν γίνεται να ξεκινήσω κάτι άλλο απ’ το μηδέν. Θέλω να σπουδάσω και ν’ ασχοληθώ με τον πρωτογενή τομέα γιατί έτσι μεγάλωσα. Ελπίζω στο μέλλον να βολέψουν τα εργαστήρια ώστε να μπορέσω να πάρω το πτυχίο μου και να το συνδυάσω με την προπόνηση. Δυστυχώς η σφύρα δεν θα με ταΐσει και δεν θέλω να γίνω θύμα του αθλητισμού. Καλά τα φώτα αλλά μετά το τέλος φεύγουν όλοι. Τη χρονιά που θα κάνω ατομικό ρεκόρ για τα επόμενα δύο δεν θα σταματήσω. Δεν μπορώ να μείνω στο άθλημα χωρίς ρεκόρ. Οσον αφορά την προπονητική μακάρι να μπορούσα να συνεχίσω την παράδοση της όμορφης σφύρας στα Χανιά αλλά δεν νομίζω ότι έχω την υπομονή και το μυαλό να κάτσω να μάθω στα παιδιά».

Επιμέλεια: Γιάννης Τσοκάνης